LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, no passive, no supine stem

micō

micō (present infinitive micāre, perfect active micuī or micāvī)
Classical[ˈmɪ.koː]Ecclesiastical[ˈmiː.ko]

Meaning

  1. to vibrate, quiver
  2. to twinkle, glitter, flash, gleam, beam, shine, to be bright
  3. to tremble
  4. to beat (of the pulse)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Lucere · Fulgere · Splendere · Nitere · Renidere · Coruscare · Micare · Radiare

1. Lucere, fulgere, splendere, nitere, denote a steady and continued brightness; fulgere (φλογεῖν) through a glaring light, or a dazzling fiery color, like φλέγω, lucere (from λευκός) through a beneficial light, and a soft fiery color, like φαίνω, φέγγω; splendere (from φάλανθος) as the consequence of a clear and pure light, in opp. to sordere; Cic. Sext. 28. Sen. Ep. 5. Martial, Ep. ii. 36. Tac. A. i. 84. Suet. Aug. 35; like λάμπω; nitere (from νίζω) as the consequence of humidity, oiling or washing, to glisten, in opp. to squalere. Cic. Fin. iv. 3. Orat. 32. Sen. Q. N. i. 17. Quintil. ii. 5, 23; like στίλβω. 2. Whereas coruscare, micare, radiare, mean an unsteady, tremulous light; coruscare (from κορύσσω) to shine like forked lightning; micare, to sparkle, like metal placed in the sun; radiare, to beam, like the shooting rays of the sun. Cic. Cat. ii. 3. qui nitent unguentis, qui fulgent purpura. Auct. ad Herenn. iv. 33. Tantus erat in armis splendor, ut solis fulgor obscurior videretur. Plin. H. N. xxxvii. 2. Splendor murrhinis sine viribus: nitorque verius quam splendor; for splendor denotes brightness, with regard to its intensity; nitor, with regard to its beauty. Auct. ad Herenn. iv. 50. Gemmæ nitore et auri splendore: hence, figuratively, splendor denotes pomp; nitor, only neatness. (ii. 76.)

Conjugation conjugation 1 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.micōmicābammicābōmicuī
micāvī
micueram
micāveram
micuerō
micāverō, micārō
2nd sg.micāsmicābāsmicābismicuistī
micāvistī, micāstī
micuerās
micāverās, micārās
micueris
micāveris
3rd sg.micatmicābatmicābitmicuit
micāvit
micuerat
micāverat, micārat
micuerit
micāverit, micārit
1st pl.micāmusmicābāmusmicābimusmicuimus
micāvimus
micuerāmus
micāverāmus
micuerimus
micāverimus, micārimus
2nd pl.micātismicābātismicābitismicuistis
micāvistis, micāstis
micuerātis
micāverātis, micārātis
micueritis
micāveritis, micāritis
3rd pl.micantmicābantmicābuntmicuērunt
micuēre, micāvērunt, micāvēre, micārunt
micuerant
micāverant, micārant
micuerint
micāverint, micārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.micemmicāremmicuerim
micāverim, micārim
micuissem
micāvissem, micāssem
2nd sg.micēsmicārēsmicuerīs
micāverīs
micuissēs
micāvissēs, micāssēs
3rd sg.micetmicāretmicuerit
micāverit, micārit
micuisset
micāvisset, micāsset
1st pl.micēmusmicārēmusmicuerīmus
micāverīmus, micārīmus
micuissēmus
micāvissēmus, micāssēmus
2nd pl.micētismicārētismicuerītis
micāverītis, micārītis
micuissētis
micāvissētis, micāssētis
3rd pl.micentmicārentmicuerint
micāverint, micārint
micuissent
micāvissent, micāssent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.micā—
pres. 2nd pl.micāte—
fut. 2nd sg.micātō—
fut. 3rd sg.micātō—
fut. 2nd pl.micātōte—
fut. 3rd pl.micantō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivemicāre—
perfect infinitivemicuisse
micāvisse, micāsse
—
present participlemicāns—
gerundmicandī, micandō, micandum

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

fulmina micant
the lightning flashes.

mĭco, ŭi (
I. pf. subj. micaverit, Sol. 53), 1, v. n. Sanscr. mish-, to wink, to move quickly to and fro, to have a vibrating or tremulous motion, to quiver, shake, tremble, e. g. of the pulse; to beat, palpitate; to spring forth, of fountains; of the tremulous rays of the stars, to twinkle, sparkle, glitter, gleam, flash (class.).
I. In gen.: venae et arteriae micare non desinunt, Cic. N. D. 2, 9, 24: linguis micat ore trisulcis, Verg. G. 3, 439: gladii, Liv. 6, 12, 9: corque timore micat, beats, palpitates, Ov. F. 3, 36: nec audissem corde micante tubam, for the beating, Prop. 1, 10, 12: metu micuere sinus, Ov. H. 1, 45: et modo cervicem, modo crura micantia captat, id. M. 9, 37: noctuarum genus, quibus pluma aurium modo micat, Plin. 29, 6, 38, § 117: semianimesque micant (culi (of a head cut off), twitch, Enn. ap. Serv. Verg. A. 10, 396 (Ann. v. 463 Vahl.): digiti (of a hand cut off), Verg. A. 10, 396: auribus (of a horse), id. G. 3, 84: micuere fontes, spring forth, Luc. 4, 300: citatus vulnere angusto micat (cruor), Sen. Oedip. 345: fulmina etiam sic undique micabant, ut peti viderentur corpora, flashed in every direction, Liv. 40, 58, 5: inter horrendos fragores micare ignes, id. 21, 58, 5: tum micent gladii, id. 6, 12, 9: eo ferocior inlatus hostis urgere scutis, micare gladiis, id. 4, 37, 10.—
II. In partic.
A. To raise suddenly some of the fingers and let another instantly guess their number, which was practised both as a game of chance (called in Italy mora) and as a mode of deciding doubtful matters: micare est sortiri digitis, Non. 347, 27: micandum erit cum Graeco, utrum ... an, Varr. ap. Non. 347, 30: quid enim sors est? item propemodum, quod micare, quod talos jacere, Cic. Div. 2, 41, 85: quasi sorte, aut micando, id. Off. 3, 23, 90: patrem et filium pro vita rogantes sortiri vel micare jussisse, Suet. Aug. 13.—Prov.: dignus est, quicum in tenebris mices, said of a thoroughly honest man, since it would be easy to cheat in the dark, Cic. Off. 3, 19, 77: cum quo audacter posses in tenebris micare, Petr. 44.—Also in contracts: RATIO DOCVIT, CONSVETVDINE MICANDI SVMMOTA, SVB EXAGIO POTIVS PECORA VENDERE, QVAM DIGITIS CONCLVDENTIBVS TRADERE, Edict. in Inscr. Orell. 3166.—
B. Poet. of the brilliancy of the stars, of the eyes, etc., to flash, gleam, beam, shine, be bright: micat inter omnes Julium sidus, Hor. C. 1, 12, 46: micat ignibus aether, Verg. A. 1, 90. oculis micat ignis, fire flashes from his eyes, id. ib. 12, 102: ex oculis micat acrius ardor, Lucr. 3, 289: micant ardorem orbes luminis, Verg. Cul. 220: genitor circum caput omne micantes Deposuit radios, Ov. M. 2, 40: celeri micuerunt nubila flamma, id. Tr. 1, 2, 45.—Hence, mĭcans, antis, P. a., twinkling, sparkling, glittering, gleaming, flashing, glowing: stella micans radiis Arcturus, Cic. Div. Poët. 2, 42, 110: micantes stellae, Ov. M. 7, 100; Vulg. Job, 38, 31: oculos circumtulit igne micantes, Ov. M. 15, 674: vultus, Liv. 6, 13.—Comp.: radius sole micantior, Prud. Cath. 5, 44.

Origins

From Proto-Indo-European *meyk- (“to shimmer”).

Borrowings
  • Italianmicare
Elsewhere
  • Italianammiccarefrom Vulgar Latin *admiccāre

Quick answers

What does micō mean in Latin?
micō, a verb, means “to vibrate, quiver; to twinkle, glitter, flash, gleam, beam, shine, to be bright; to tremble”.
What are the principal parts of micō?
micō, micāre, micuī (first conjugation, no passive, no supine stem).
How do you pronounce micō?
In classical Latin, [ˈmɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmiː.ko].