noun · femininefirst declension
meschīta
meschīta f (genitive meschītae)
Ecclesiastical[mesˈkiː.ta]
Meaning
- Medieval Latinmosque
Condidit secundum haec Urchan Nicaeae magnam quamdam meschitam sive templum, in quo sui die Veneris hebdomadarium, Muhametano ritu, festum celebrarent.
Accordingly Orhan built a certain great mosque or temple in Nicaea, in which his people were to celebrate a weekly feast on Friday in the Mohammedan rite.1591, Leunclavius, Historiae Musulmanae Turcorum, de monumentis ipsorum exscriptae, libri XVIII, column 195:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | meschīta | meschītae |
| genitive | meschītae | meschītārum |
| dative | meschītae | meschītīs |
| accusative | meschītam | meschītās |
| ablative | meschītā | meschītīs |
| vocative | meschīta | meschītae |
Origins
- Arabic سَجَدَ(sajada)
- Latinmeschīta
Arabic مَسْجِد (masjid)bor. Latin meschīta Borrowed from Arabic مَسْجِد (masjid).
Descendants
- Spanishmezquita
- Englishmezquitafrom Spanish mezquita
- Italianmeschitafrom Spanish mezquita
- Italianmoscheafrom Spanish mezquita
- Portuguesemesquita
- Asturianmezquitafrom Spanish mezquita
- Tagalogmeskitafrom Spanish mezquita