LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

Merovingus

Merovingus m sg (genitive Merovingī)

Meaning

  1. Medieval LatinmasculinesingularMeroving, Merovingian
    Hic Merouingo℞ regno finito, Carolingo℞ […]1515, Ottonis Phrisingensis Episcopi, folio 60r:
    […] unam Merouingorum, alterã Carlingorum.1531, Beati Rhenani Selestadiensis Rerum Germanicarum libri tres, page 94:

Declension

declension
formsingularplural
nominativeMerovingusMerovingī
genitiveMerovingīMerovingōrum
dativeMerovingōMerovingīs
accusativeMerovingumMerovingōs
ablativeMerovingōMerovingīs
vocativeMerovingeMerovingī

Origins

  1. Proto-West Germanic*mārī
  2. Proto-West Germanic*wīg
  3. Proto-West Germanic*Mārīwīg
  4. LatinMerovingus

Ultimately from Proto-West Germanic *Mārīwīg [a male given name composed of *mārī (“famous”) + *wīg (“fight”)] + *-ing. By surface analysis, Meroveus + -ingus. Cognate with Old English Merewīoingas (a hapax legomenon in the genitive case).

Descendants
  • EnglishMeroving
  • FrenchMérovingefrom Middle French Merovinge

In English words that came into English from Merovingus

  • MerovingianMerovingus

Quick answers

What does Merovingus mean in Latin?
Merovingus, a noun, means “Meroving, Merovingian”.
What is the genitive of Merovingus?
The genitive singular is Merovingī. Merovingus is masculine, second declension.
Where does Merovingus come from?
Proto-West Germanic *mārī → Proto-West Germanic *wīg → Proto-West Germanic *Mārīwīg → Latin Merovingus.