LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

merismos

merismos m (genitive merismī)
Classical[mɛˈrɪs.mɔs]Ecclesiastical[meˈriz.mos]

Meaning

  1. Late Latinmasculinesynonym of partītiō
    De merismo. Merismos, quam nos partitionem vocamus, fit hoc modo, cum multae res separantur, ut puta pecora multa partiuntur,Writers on the metric artlate C.E. 3rd century, Marius Plotius Sacerdos, Artium grammaticarum libri tres [Three books on the grammatical arts], in Heinrich Keil, editor, Grammatici Latini [Latin grammarians], volume VI: Scriptores artis metricae [Writers on the metric art], Lipsia: in aedibus B. G. Teubneri, published 1923, first book, page 460, lines 4–9:

Declension

declension
formsingularplural
nominativemerismosmerismī
merismoe
genitivemerismīmerismōrum
dativemerismōmerismīs
accusativemerismonmerismōs
ablativemerismōmerismīs
vocativemerismemerismī
merismoe

Origins

Borrowed from Ancient Greek μερῐσμός (merĭsmós).

Descendants
  • Frenchmérisme

Quick answers

What does merismos mean in Latin?
merismos, a noun, means “synonym of partītiō”.
What is the genitive of merismos?
The genitive singular is merismī. merismos is masculine, second declension.
How do you pronounce merismos?
In classical Latin, [mɛˈrɪs.mɔs]; in ecclesiastical (church) Latin, [meˈriz.mos].