noun · femininethird declension
merīdiātiō
merīdiātiō f (genitive merīdiātiōnis)
Classical[mɛ.riː.diˈaː.ti.oː]Ecclesiastical[me.ri.diˈat.t͡si.o]
Meaning
- midday nap, siesta
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | merīdiātiō | merīdiātiōnēs |
| genitive | merīdiātiōnis | merīdiātiōnum |
| dative | merīdiātiōnī | merīdiātiōnibus |
| accusative | merīdiātiōnem | merīdiātiōnēs |
| ablative | merīdiātiōne | merīdiātiōnibus |
| vocative | merīdiātiō | merīdiātiōnēs |
mĕrīdĭātĭo, ōnis, f. meridio,
I. a midday nap, siesta (class.):
et lucubrationes detraxi, et meridiationes addidi, Cic. Div. 2, 68, 142.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
merīdiātiō ōnis, f
meridio, a mid-day nap, siesta .
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin merīdiātiō From merīdiō (“to take a siesta”) + -tiō.