noun · neutersecond declension
mentastrum
mentastrum n (genitive mentastrī)
Classical[mɛnˈtas.trũː]Ecclesiastical[menˈtas.trum]
Meaning
- neuterwild mint.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | mentastrum | mentastra |
| genitive | mentastrī | mentastrōrum |
| dative | mentastrō | mentastrīs |
| accusative | mentastrum | mentastra |
| ablative | mentastrō | mentastrīs |
| vocative | mentastrum | mentastra |
mentastrum, i, n. menta,
I. wild mint, Plin. 19, 8, 47, § 159:
silvestre, Col. 11, 3.Origins
From ment(a) (“mint”) + -astrum.
Descendants
- Catalanmendastre
- Italianmentastro