adjectivethird-declension one-termination adjective
mēnoīdēs
mēnoīdēs (neuter mēnoīdes or mēnoīdēs)
Classical[meː.noˈiː.deːs]Ecclesiastical[me.noˈiː.des]
Meaning
- Late Latinone terminationcrescent-shaped, crescentic, crescentiform, crescentoid
AD 334–7, Julius Firmicus Maternus (author), Wilhelm Kroll and Franz Skutsch (editors), Matheseos libri VIII, Leipzig: In aedibus B. G. Teubneri, volume I: Libros IV priores et quinti prooemium continens (1897), book iv, chapter i, § 10 (page 199, lines 16–19)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mēnoīdēs | mēnoīdēs | mēnoīdes |
| genitive | mēnoīdis | mēnoīdis | mēnoīdis |
| dative | mēnoīdī | mēnoīdī | mēnoīdī |
| accusative | mēnoīdem | mēnoīdem | mēnoīdes |
| ablative | mēnoīdī mēnoīde | mēnoīdī mēnoīde | mēnoīdī mēnoīde |
| vocative | mēnoīdes | mēnoīdes | mēnoīdes |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mēnoīdēs | mēnoīdēs | mēnoīdia |
| genitive | mēnoīdium | mēnoīdium | mēnoīdium |
| dative | mēnoīdibus | mēnoīdibus | mēnoīdibus |
| accusative | mēnoīdīs mēnoīdēs | mēnoīdīs mēnoīdēs | mēnoīdia |
| ablative | mēnoīdibus | mēnoīdibus | mēnoīdibus |
| vocative | mēnoīdēs | mēnoīdēs | mēnoīdia |
mēnŏīdes = μηνοειδής,
I. the moon during her first days, the new moon, Firm. Math. 4 praef. fin.
Origins
Borrowed from Ancient Greek μηνοειδής (mēnoeidḗs).