LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

mēningeus

mēningeus (feminine mēningea, neuter mēningeum)
Classical[meːˈnɪŋ.ɡe.ʊs]Ecclesiastical[meˈnin̠ʲ.d͡ʒe.us]

Meaning

  1. New Latinadjectiverelationalmeningeal

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemēningeusmēningeamēningeum
genitivemēningeīmēningeaemēningeī
dativemēningeōmēningeaemēningeō
accusativemēningeummēningeammēningeum
ablativemēningeōmēningeāmēningeō
vocativemēningeemēningeamēningeum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemēningeīmēningeaemēningea
genitivemēningeōrummēningeārummēningeōrum
dativemēningeīsmēningeīsmēningeīs
accusativemēningeōsmēningeāsmēningea
ablativemēningeīsmēningeīsmēningeīs
vocativemēningeīmēningeaemēningea

Origins

Proto-Indo-European *-éyos Proto-Italic *-ejos Proto-Italic *-eos Latin -eus Latin mēningeus From mēninga (“membrane covering the brain”) + -eus (adjectival suffix).

Descendants
  • Englishmeningeal

In English words that came into English from mēningeus

  • meningealmēningeus

Quick answers

What does mēningeus mean in Latin?
mēningeus, a adjective, means “meningeal”.
How do you pronounce mēningeus?
In classical Latin, [meːˈnɪŋ.ɡe.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [meˈnin̠ʲ.d͡ʒe.us].