adjectivefirst/second-declension adjective
mendāciloquus
mendāciloquus (feminine mendāciloqua, neuter mendāciloquum)
Classical[mɛn.daːˈkɪ.ɫɔ.kʊs]Ecclesiastical[men.daˈt͡ʃiː.lo.kʷus]
Meaning
- adjectivefalse-speaking; lying; mendacious
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mendāciloquus | mendāciloqua | mendāciloquum |
| genitive | mendāciloquī | mendāciloquae | mendāciloquī |
| dative | mendāciloquō | mendāciloquae | mendāciloquō |
| accusative | mendāciloquum | mendāciloquam | mendāciloquum |
| ablative | mendāciloquō | mendāciloquā | mendāciloquō |
| vocative | mendāciloque | mendāciloqua | mendāciloquum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mendāciloquī | mendāciloquae | mendāciloqua |
| genitive | mendāciloquōrum | mendāciloquārum | mendāciloquōrum |
| dative | mendāciloquīs | mendāciloquīs | mendāciloquīs |
| accusative | mendāciloquōs | mendāciloquās | mendāciloqua |
| ablative | mendāciloquīs | mendāciloquīs | mendāciloquīs |
| vocative | mendāciloquī | mendāciloquae | mendāciloqua |
mendācĭlŏquus, a, um, adj. mendacium-loquor,
I. false-speaking, lying, mendacious (ante- and post-class.):
nihil est stolidius, Neque mendaciloquius, Plaut. Trin. 1, 2, 163.—As subst.: mendācĭlŏquus, i, m., a liar: mendaciloquorum doctrinae, Tert. adv. Psych. 2. Origins
From mendācium (“a lie”) + -loquus (“-speaking, -talking”).