noun · femininefirst declension
menarchē
menarchē f (genitive menarchēs)
Classical[mɛˈnar.kʰeː]Ecclesiastical[meˈnar.ke]
Meaning
- menarche
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | menarchē | menarchae |
| genitive | menarchēs | menarchārum |
| dative | menarchae | menarchīs |
| accusative | menarchēn | menarchās |
| ablative | menarchē | menarchīs |
| vocative | menarchē | menarchae |
Origins
Internationalism (see English menarche).