adjectivefirst/second-declension adjective
megaricus
megaricus (feminine megarica, neuter megaricum, adverb megaricē)
Classical[mɛˈɡa.rɪ.kʊs]Ecclesiastical[meˈɡaː.ri.kus]
Meaning
- adjectiveMegaric
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | megaricus | megarica | megaricum |
| genitive | megaricī | megaricae | megaricī |
| dative | megaricō | megaricae | megaricō |
| accusative | megaricum | megaricam | megaricum |
| ablative | megaricō | megaricā | megaricō |
| vocative | megarice | megarica | megaricum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | megaricī | megaricae | megarica |
| genitive | megaricōrum | megaricārum | megaricōrum |
| dative | megaricīs | megaricīs | megaricīs |
| accusative | megaricōs | megaricās | megarica |
| ablative | megaricīs | megaricīs | megaricīs |
| vocative | megaricī | megaricae | megarica |
Mĕgărĭcus, a, um, adj., = Μεγαρικός,
I. of or belonging to the city of Megara, Megaric:
ager, Plin. 17, 7, 4, § 42: Megaricus sinus, a part of the Saronic Gulf, near Megara, id. 4, 12, 19, § 57: signa, i. e. of marble from Megara, Cic. Att. 1, 8, 2; 1, 9, 2.— Mĕgărĭci, ōrum, m., sc. philosophi, the followers of Euclid, Cic. Ac. 2, 42, 129.Origins
From Ancient Greek Μεγαρικός (Megarikós). By surface analysis, Megara (“Megara”) + -icus.
Descendants
- EnglishMegaric
- Frenchmégarique
- Italianmegarico
- Romanianmegaric