LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neuterthird declension

medicāmen

medicāmen n (genitive medicāminis)
Classical[mɛ.dɪˈkaː.mɛn]Ecclesiastical[me.diˈkaː.men]

Meaning

  1. drug, remedy, medicine, medication
  2. antidote
  3. cosmetic, makeup

Latīnē defined in Latin in our graded readers

medicīna, unguentum potēns
medicāmen -inis (n) — in Metamorphoses I, ch. 5, 12

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Mederi · Medicari · Sanare · Medicamen · Medicina · Remedium

1. Mederi and the poetical word medicari (μέδειν) denote healing, as the act of the physician, who heals with humane sympathy, judgment, and art, synonymously with curare, like ἰᾶσθαι; sanare, as the effect of the physic, which in a mechanical way makes the sick well again, synonymously with restituere, like ἀκεῖσθαι. 2. Medicamentum means a remedy, with reference to its material substance, as it is prepared by the apothecary, like φάρμακον; medicina, with reference to its healing virtues, as ordered by the physician; each with reference to an illness; whereas remedium denotes a remedy for any of the evils to which we are subject, like ἄκος. Cic. N. D. ii. 53. Medicamentorum salutarium plenissimæ terræ: comp. with Divin. ii. 51. Quam a medico petere medicinam. (v. 198.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativemedicāmenmedicāmina
genitivemedicāminismedicāminum
dativemedicāminīmedicāminibus
accusativemedicāmenmedicāmina
ablativemedicāminemedicāminibus
vocativemedicāmenmedicāmina

mĕdĭcāmen, ĭnis, n. id.,
I. a drug, medicament, in a good and a bad sense, meaning both a healing substance, remedy, medicine, and, as also medicamentum and the Gr. φάρμακον, a poisonous drug, poison (mostly poet. and in post-Aug. prose; only once in Cic.; cf., on the contrary, medicamentum).
I. Lit., a remedy, antidote, medicine: violentis medicaminibus curari, * Cic. Pis. 6, 13: agrestia medicamina adhibent, Tac. A. 12, 51: facies medicaminibus interstincta, plasters, id. ib. 4, 57: medicamen habendum est, Juv. 14, 254: medicaminis datio vel impositio, Cod. Just. 6, 23, 28: potentia materni medicaminis, Pall. 3, 28: tantum (ejus) medicamina possunt quae steriles facit, Juv. 6, 595.—
B. Trop., a remedy, antidote (poet.): iratae medica mina fortia praebe, Ov. A. A. 2, 489 sq.. quasso medicamina Imperio circumspectare, Sil. 15, 7, 1.—
II. Transf.
A. A poisonous drug, poison: infusum delectabili cibo boletorum venenum, nec vim medicaminis statim mtellectam, Tac. A. 12, 67: noxium, id. ib. 14, 51: impura, Flor. 2, 20, 7; Val. Fl. 8, 17.—
B. A coloring-matter, tincture, dye, Plin. 9, 38, 62, § 135: croceum, Luc. 3, 238.—
2. In partic., a paint, wash, cosmetic: est mihi, quo dixi vestrae medicamina formae, Parvus, sed cura grande libellus opus, i. e. the treatise Medicamina faciei, Ov. A. A. 3, 205: facies medicamine attrita, Petr. 126.—
C. In gen., an artificial means of improving a thing: qui (caseus) exiguum medicaminis habet, i. e. rennet, Col. 7, 8: vitiosum, i. e. conditura, id. 12, 20: vina medicamine instaurare, Plin. 14, 20, 25, § 126: seminum, i. e. manure, id. 17, 14, 22, § 99.

Origins

Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Italic *-mn̥ Latin -men Latin medicāmen From medicō (“to cure”) + -men (noun-forming suffix).

Descendants
  • Spanishvedegambre

Quick answers

What does medicāmen mean in Latin?
medicāmen, a noun, means “drug, remedy, medicine, medication; antidote; cosmetic, makeup”.
What is the genitive of medicāmen?
The genitive singular is medicāminis. medicāmen is neuter, third declension.
How do you pronounce medicāmen?
In classical Latin, [mɛ.dɪˈkaː.mɛn]; in ecclesiastical (church) Latin, [me.diˈkaː.men].