LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

meddix

meddix m (genitive meddicis)
Classical[ˈmɛd.dɪks]Ecclesiastical[ˈmɛd.diks]

Meaning

  1. masculinethe title of a magistrate among the Oscans

Declension

declension
formsingularplural
nominativemeddixmeddicēs
medicēs
genitivemeddicis
medicis
meddicum
medicum
dativemeddicī
medicī
meddicibus
medicibus
accusativemeddicem
medicem
meddicēs
medicēs
ablativemeddice
medice
meddicibus
medicibus
vocativemeddixmeddicēs
medicēs

meddix (medix), icis, m. from the root med-, medeor; cf. Homeric μέδοντες,
I. he who cares for, attends to, a curator, the title of a magistrate among the Oscans: meddix apud Oscos nomen magistratūs est. Ennius: summus ibi capitur meddix, occiditur alter, Paul. ex Fest. p. 123 Müll. (Enn. Ann. v. 296 Vahl.).—With the epithet tuticus (which prob. answers to the summus of Ennius, and is allied to totus), joined into one word, meddixtuticus or medixtuticus, Liv. 24, 19, 2; 26, 6, 13: is summus magistratus erat Campanis, id. 23, 35, 13.

Origins

From Proto-Indo-European *med- (“to give advice, heal”). Compare Latin medeor (“to heal, cure”), Avestan 𐬬𐬍-𐬨𐬀𐬛- (vī-mad-), Old Persian [script needed] (azdā), Old Armenian միտ (mit), Old Irish midithir, Gothic 𐌼𐌹𐍄𐌰𐌸𐍃 (mitaþs), Ancient Greek μέδομαι (médomai), German Maut.

Quick answers

What does meddix mean in Latin?
meddix, a noun, means “the title of a magistrate among the Oscans”.
What is the genitive of meddix?
The genitive singular is meddicis. meddix is masculine, third declension.
How do you pronounce meddix?
In classical Latin, [ˈmɛd.dɪks]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmɛd.diks].