adjectivethird-declension two-termination adjective
māxillāris
māxillāris (neuter māxillāre)
Classical[maːk.sɪlˈlaː.rɪs]Ecclesiastical[mak.silˈlaː.ris]
Meaning
- relationaltwo terminationof or pertaining to the jaw; maxillary
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | māxillāris | māxillāris | māxillāre |
| genitive | māxillāris | māxillāris | māxillāris |
| dative | māxillārī | māxillārī | māxillārī |
| accusative | māxillārem | māxillārem | māxillāre |
| ablative | māxillārī | māxillārī | māxillārī |
| vocative | māxillāris | māxillāris | māxillāre |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | māxillārēs | māxillārēs | māxillāria |
| genitive | māxillārium | māxillārium | māxillārium |
| dative | māxillāribus | māxillāribus | māxillāribus |
| accusative | māxillārīs māxillārēs | māxillārīs māxillārēs | māxillāria |
| ablative | māxillāribus | māxillāribus | māxillāribus |
| vocative | māxillārēs | māxillārēs | māxillāria |
maxillāris, e, adj. maxilla,
I. of or belonging to the jaw, maxillary (post-Aug.):
dentes, the maxillary teeth, grinders, Cels. 6, 9; Plin. 11, 37, 63, § 166; 32, 7, 26, § 80; 32, 10, 50, § 139.Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin -āris Latin māxillāris From māxilla (“the jawbone, jaw”) + -āris (“-ar, -ary”, adjectival suffix).
Descendants
- Englishmaxillary
- Englishmaxillar
- Frenchmaxillaire
- Italianmascellare
- Greekμαξιλάρι
In English words that came into English from māxillāris
- maxillarymāxillāris