noun · femininefirst declension
mattea
mattea f (genitive matteae)
Meaning
- feminineA dainty dish, a delicacy
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | mattea | matteae |
| genitive | matteae | matteārum |
| dative | matteae | matteīs |
| accusative | matteam | matteās |
| ablative | matteā | matteīs |
| vocative | mattea | matteae |
mattĕa (mattўa, mactĕa), ae, f., = ματτύα (v. Varr. L. L. 5, 22, § 112 Müll.),
I. a dainty dish, dainty, delicacy, Suet. Calig. 38; Sen. Contr. 4, 27; Petr. 65: to mattea sola juvat (al. juvant, assuming a collat. form, mattĕum, i, n.), Mart. 10, 59, 4:
inter quadrupedes mattea prima lepus, id. 13, 92, 2.Origins
From Ancient Greek ματτύα (mattúa), variant of ματτύη (mattúē).
In English words that came into English from mattea
- machetemattea