noun · neutersecond declension
marsūpium
marsūpium n (genitive marsūpiī or marsūpī)
Classical[marˈsuː.pi.ũː]Ecclesiastical[marˈsuː.pi.um]
Meaning
- pouch, purse
sortem mitte nōbīscum, marsūpium ūnum sit omnium nostrum
Cast in thy lot with us, let us all have one purse. (Douay-Rheims trans., Challoner rev.; 1752 CE)c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Proverbs.1.14
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | marsūpium | marsūpia marsuppia |
| genitive | marsūpiī marsūpī, marsuppī, marsuppiī | marsūpiōrum marsuppiōrum |
| dative | marsūpiō marsuppiō | marsūpiīs marsuppiīs |
| accusative | marsūpium | marsūpia marsuppia |
| ablative | marsūpiō marsuppiō | marsūpiīs marsuppiīs |
| vocative | marsūpium | marsūpia marsuppia |
marsūpĭum (-suppium), ii, n., = μαρσύπιον,
I. a pouch, purse (ante- and postclass.): curam marsupii habere, Varr. ap. Non. 142, 1:
nummi aurei in marsupio, Plaut. Rud. 5, 2, 26: quom inspicio marsupium, id. Men. 2, 1, 29: exenterare, to empty, id. Ep. 2, 2, 3; Prud. Psych. 600; Alcim. 6, 311.Origins
From Ancient Greek μαρσίππιον (marsíppion), diminutive of μάρσιππος (mársippos, “pouch”).
Descendants
- Englishmarsupium
- Italianmarsupio
- Portuguesemarsúpio
- Spanishmarsupio
In English words that came into English from marsūpium
- marsupialmarsūpial
- marsupiummarsūpium