adjectivefirst/second-declension adjective
Mārciānus
Mārciānus (feminine Mārciāna, neuter Mārciānum)
Classical[maːr.kiˈaː.nʊs]Ecclesiastical[mar.t͡ʃiˈaː.nus]
Meaning
- adjectiveof or pertaining to Mārcus or Mārcius, Marcian
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Mārciānus | Mārciāna | Mārciānum |
| genitive | Mārciānī | Mārciānae | Mārciānī |
| dative | Mārciānō | Mārciānae | Mārciānō |
| accusative | Mārciānum | Mārciānam | Mārciānum |
| ablative | Mārciānō | Mārciānā | Mārciānō |
| vocative | Mārciāne | Mārciāna | Mārciānum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Mārciānī | Mārciānae | Mārciāna |
| genitive | Mārciānōrum | Mārciānārum | Mārciānōrum |
| dative | Mārciānīs | Mārciānīs | Mārciānīs |
| accusative | Mārciānōs | Mārciānās | Mārciāna |
| ablative | Mārciānīs | Mārciānīs | Mārciānīs |
| vocative | Mārciānī | Mārciānae | Mārciāna |
Marcĭānus, a, um, v. Marcius, B. and 2. Marcus.
Marcĭānus, i, m., v. Martianus.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Mārciānus adj.,
of a Marcius: carmina, L.: foedus.
Origins
From Mārcus + -iānus (suffix forming an adjective of belonging or origin) or Mārcius + -ānus (suffix forming an adjective of belonging or origin).