noun · masculinethird declension
manūmissor
manūmissor m (genitive manūmissōris)
Meaning
- liberator, emancipator (of a slave)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | manūmissor | manūmissōrēs |
| genitive | manūmissōris | manūmissōrum |
| dative | manūmissōrī | manūmissōribus |
| accusative | manūmissōrem | manūmissōrēs |
| ablative | manūmissōre | manūmissōribus |
| vocative | manūmissor | manūmissōrēs |
mănūmissor, ōris, m. id.,
I. one who gives a slave his freedom, a liberator, emancipator (post-class.), Dig. 37, 15, 3; Tert. adv. Marc. 5, 4.
Origins
Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin manūmissor From manūmittō (“to manumit, emancipate”) + -tor (“-er”, suffix forming agent nouns).
Descendants
- Catalanmarmessor
- Frenchmanumisseurfrom Catalan marmessor
- GermanManumissor
- Italianmanomissore
- Portuguesemanumissor
- Spanishmanumisor