verbfirst conjugation
manum commodō
manum commodō (present infinitive manum commodāre, perfect active manum commodāvī, supine manum commodātum)
Meaning
- idiomaticto lend a hand, to help
Iocasta: … Agedum, commoda matri manum
Jocasta: … Go on, lend mother a handSeneca, L Annaei Senecae Oedipus (Oedipus (play)), line 1032
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | manum commodō | manum commodābam | manum commodābō | manum commodāvī | manum commodāveram | manum commodāverō |
| 2nd sg. | manum commodās | manum commodābās | manum commodābis | manum commodāvistī | manum commodāverās | manum commodāveris |
| 3rd sg. | manum commodat | manum commodābat | manum commodābit | manum commodāvit | manum commodāverat | manum commodāverit |
| 1st pl. | manum commodāmus | manum commodābāmus | manum commodābimus | manum commodāvimus | manum commodāverāmus | manum commodāverimus |
| 2nd pl. | manum commodātis | manum commodābātis | manum commodābitis | manum commodāvistis | manum commodāverātis | manum commodāveritis |
| 3rd pl. | manum commodant | manum commodābant | manum commodābunt | manum commodāvērunt manum commodāvēre | manum commodāverant | manum commodāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | manum commodem | manum commodārem | manum commodāverim | manum commodāvissem |
| 2nd sg. | manum commodēs | manum commodārēs | manum commodāverīs | manum commodāvissēs |
| 3rd sg. | manum commodet | manum commodāret | manum commodāverit | manum commodāvisset |
| 1st pl. | manum commodēmus | manum commodārēmus | manum commodāverīmus | manum commodāvissēmus |
| 2nd pl. | manum commodētis | manum commodārētis | manum commodāverītis | manum commodāvissētis |
| 3rd pl. | manum commodent | manum commodārent | manum commodāverint | manum commodāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | manus commodor | manus commodābar | manus commodābor |
| 2nd sg. | manus commodāris manus commodāre | manus commodābāris manus commodābāre | manus commodāberis manus commodābere |
| 3rd sg. | manus commodātur | manus commodābātur | manus commodābitur |
| 1st pl. | manus commodāmur | manus commodābāmur | manus commodābimur |
| 2nd pl. | manus commodāminī | manus commodābāminī | manus commodābiminī |
| 3rd pl. | manus commodantur | manus commodābantur | manus commodābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | manus commoder | manus commodārer |
| 2nd sg. | manus commodēris manus commodēre | manus commodārēris manus commodārēre |
| 3rd sg. | manus commodētur | manus commodārētur |
| 1st pl. | manus commodēmur | manus commodārēmur |
| 2nd pl. | manus commodēminī | manus commodārēminī |
| 3rd pl. | manus commodentur | manus commodārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | manum commodā | manus commodāre |
| pres. 2nd pl. | manum commodāte | manus commodāminī |
| fut. 2nd sg. | manum commodātō | manus commodātor |
| fut. 3rd sg. | manum commodātō | manus commodātor |
| fut. 2nd pl. | manum commodātōte | — |
| fut. 3rd pl. | manum commodantō | manus commodantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | manum commodāre | manum commodārī |
| perfect infinitive | manum commodāvisse | manum commodātum esse |
| future infinitive | manum commodātūrum esse | manum commodātum īrī |
| present participle | manum commodāns | — |
| perfect participle | — | manus commodātus |
| future participle | manum commodātūrus | manus commodandus |
gerundmanum commodandī, manum commodandō, manum commodandumsupinemanum commodātum, manum commodātū
Origins
From manum, the accusative singular of manus (“hand”) + commodō (“I lend”). Literally "I lend a hand".