LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

mānsuētūdō

mānsuētūdō f (genitive mānsuētūdinis)

Meaning

  1. tameness
  2. mildness, gentleness
  3. clemency

Latīnē defined in Latin in our graded readers

nātūra mītis animālis
mānsuētūdō -inis (f) — in Epistulae, ch. 6

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Mansuetudo · Clementia

Mansuetudo (from manui suetus) is the mildness and magnanimity of a private individual, who does not take vengeance for a mortification suffered, in opp. to iracundia; whereas clementia (from ἀκαλός, κηλεῖν, and mens,) the mercifulness and humanity of the ruler, or the judge, who does not inflict upon the malefactor the punishment which he deserves, in opp. to crudelitas. Sen. Clem. 2. Cic. Lig. 3. Att. viii. 9. Plin. Pan. 3. (v. 11.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativemānsuētūdōmānsuētūdinēs
genitivemānsuētūdinismānsuētūdinum
dativemānsuētūdinīmānsuētūdinibus
accusativemānsuētūdinemmānsuētūdinēs
ablativemānsuētūdinemānsuētūdinibus
vocativemānsuētūdōmānsuētūdinēs

mansŭētūdo, ĭnis, f. id.,
I. tameness.
I. Lit. (post-class.): elephanti, Just. 15, 4, 19.—
II. Trop.
A. In gen., mildness, gentleness, clemency (class.): uti clementiā ac mansuetudine in aliquem, Caes. B. G. 2, 14: imperii, Cic. Verr. 2, 5, 44, § 114: morum, id. Off. 2, 9, 32: alterum genus orationis lenitatis et mansuetudinis, id. de Or. 2, 49, 200: animorum, id. Off. 2, 4, 15: hostes, Tac. A. 2, 72.—
B. In partic., in the times of the emperors, a complimentary title used in addressing them: mansuetudo tua, your clemency or your grace, Eutr. praef. ad Valent. Imp.

Origins

From mānsuētus + -tūdō.

Descendants
  • Catalanmansuetud
  • Englishmansuetude
  • Frenchmansuétude
  • Italianmansuetudine
  • Occitanmansuetud
  • Portuguesemansidão
  • Portuguesemansuetude
  • Romanianmansuetudine
  • Spanishmansedumbre
  • Spanishmansuetud

Quick answers

What does mānsuētūdō mean in Latin?
mānsuētūdō, a noun, means “tameness; mildness, gentleness; clemency”.
What is the genitive of mānsuētūdō?
The genitive singular is mānsuētūdinis. mānsuētūdō is feminine, third declension.