LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

Manichaismus

Manichaismus m sg (genitive Manichaismī)

Meaning

  1. masculinesingularManichaism/Manichaeism
    Spinoza mali vim, qua major non detur, DEO adscribere, ideoque tueri Manichaismum, à quo abhorret. Immo vero, huic si methodo instat, ob rationis paritatem, debet Manichaismum tueri.1750, Israel Gottlieb Canz, Meditationes philosophicae, page 299:
    […] jam nec Xenaias ipse, Assemano auctore, ab omni Manichaismi labe purgari potest […]1846, Patrologiae cursus completus:

Declension

declension
formsingularplural
nominativeManichaismus—
genitiveManichaismī—
dativeManichaismō—
accusativeManichaismum—
ablativeManichaismō—
vocativeManichaisme—

Origins

  1. Ancient Greek Μανιχαῖος(Manikhaîos)
  2. Ancient Greek -ῐ́ζω(-ĭ́zō)
  3. Ancient Greek -μός(-mós)
  4. Ancient Greek -ισμός(-ismós)
  5. LatinManichaismus

Koine Greek Μανιχαϊσμός (Manikhaïsmós)bor. Latin Manichaismus Borrowed from Koine Greek Μανιχαϊσμός (Manikhaïsmós). By surface analysis, Manichaeus + -ismus.

Descendants
  • EnglishManichaism
  • Frenchmanichaïsme

Quick answers

What does Manichaismus mean in Latin?
Manichaismus, a noun, means “Manichaism/Manichaeism”.
What is the genitive of Manichaismus?
The genitive singular is Manichaismī. Manichaismus is masculine, second declension.
Where does Manichaismus come from?
Ancient Greek Μανιχαῖος (Manikhaîos) → Ancient Greek -ῐ́ζω (-ĭ́zō) → Ancient Greek -μός (-mós) → Ancient Greek -ισμός (-ismós) → Latin Manichaismus.