LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

Manichaicus

Manichaicus (feminine Manichaica, neuter Manichaicum)
Classical[ma.nɪˈkʰa.ɪ.kʊs]Ecclesiastical[ma.niˈkaː.i.kus]

Meaning

  1. adjectiveManichaic
    Religio Manichaica1658, Vale triumphale Melchiori Cornaeo Loiolitae Herbipolitano, page 345:
    Manichaica Religio1762, Alphabetum Tibetanum missionum apostolicarum commodo editum, page 537:

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeManichaicusManichaicaManichaicum
genitiveManichaicīManichaicaeManichaicī
dativeManichaicōManichaicaeManichaicō
accusativeManichaicumManichaicamManichaicum
ablativeManichaicōManichaicāManichaicō
vocativeManichaiceManichaicaManichaicum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeManichaicīManichaicaeManichaica
genitiveManichaicōrumManichaicārumManichaicōrum
dativeManichaicīsManichaicīsManichaicīs
accusativeManichaicōsManichaicāsManichaica
ablativeManichaicīsManichaicīsManichaicīs
vocativeManichaicīManichaicaeManichaica

Origins

  1. Ancient Greek Μανιχαῖος(Manikhaîos)
  2. Ancient Greek -κός(-kós)
  3. Ancient Greek -ικός(-ikós)
  4. LatinManichaicus

Ancient Greek Μανιχαϊκός (Manikhaïkós)bor. Latin Manichaicus Borrowed from Ancient Greek Μανιχαϊκός (Manikhaïkós). By surface analysis, Manichaeus + -icus.

Descendants
  • EnglishManichaic

Quick answers

What does Manichaicus mean in Latin?
Manichaicus, a adjective, means “Manichaic”.
How do you pronounce Manichaicus?
In classical Latin, [ma.nɪˈkʰa.ɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ma.niˈkaː.i.kus].
Where does Manichaicus come from?
Ancient Greek Μανιχαῖος (Manikhaîos) → Ancient Greek -κός (-kós) → Ancient Greek -ικός (-ikós) → Latin Manichaicus.