adjectivefirst/second-declension adjective
Manichaicus
Manichaicus (feminine Manichaica, neuter Manichaicum)
Classical[ma.nɪˈkʰa.ɪ.kʊs]Ecclesiastical[ma.niˈkaː.i.kus]
Meaning
- adjectiveManichaic
Religio Manichaica
1658, Vale triumphale Melchiori Cornaeo Loiolitae Herbipolitano, page 345:Manichaica Religio
1762, Alphabetum Tibetanum missionum apostolicarum commodo editum, page 537:
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Manichaicus | Manichaica | Manichaicum |
| genitive | Manichaicī | Manichaicae | Manichaicī |
| dative | Manichaicō | Manichaicae | Manichaicō |
| accusative | Manichaicum | Manichaicam | Manichaicum |
| ablative | Manichaicō | Manichaicā | Manichaicō |
| vocative | Manichaice | Manichaica | Manichaicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Manichaicī | Manichaicae | Manichaica |
| genitive | Manichaicōrum | Manichaicārum | Manichaicōrum |
| dative | Manichaicīs | Manichaicīs | Manichaicīs |
| accusative | Manichaicōs | Manichaicās | Manichaica |
| ablative | Manichaicīs | Manichaicīs | Manichaicīs |
| vocative | Manichaicī | Manichaicae | Manichaica |
Origins
- Ancient Greek Μανιχαῖος(Manikhaîos)
- Ancient Greek -κός(-kós)
- Ancient Greek -ικός(-ikós)
- LatinManichaicus
Ancient Greek Μανιχαϊκός (Manikhaïkós)bor. Latin Manichaicus Borrowed from Ancient Greek Μανιχαϊκός (Manikhaïkós). By surface analysis, Manichaeus + -icus.
Descendants
- EnglishManichaic