verbthird conjugation, no perfect or supine stems
mānēscō
mānēscō (present infinitive mānēscere)
Meaning
- EarlyMedieval Latinto dawn
- EarlyMedieval Latinbroadlyto wake up
In his evigilans coepit nimia anxietudine fluctuare, quod tarde manesceret.
Coming to in the midst of this, she felt agitated, worried that she had woken up late.7th century, Valerio of Bierzo, opuscula
Conjugation conjugation 3 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | mānēscō | mānēscēbam | mānēscam | — | — | — |
| 2nd sg. | mānēscis | mānēscēbās | mānēscēs | — | — | — |
| 3rd sg. | mānēscit | mānēscēbat | mānēscet | — | — | — |
| 1st pl. | mānēscimus | mānēscēbāmus | mānēscēmus | — | — | — |
| 2nd pl. | mānēscitis | mānēscēbātis | mānēscētis | — | — | — |
| 3rd pl. | mānēscunt | mānēscēbant | mānēscent | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | mānēscam | mānēscerem | — | — |
| 2nd sg. | mānēscās | mānēscerēs | — | — |
| 3rd sg. | mānēscat | mānēsceret | — | — |
| 1st pl. | mānēscāmus | mānēscerēmus | — | — |
| 2nd pl. | mānēscātis | mānēscerētis | — | — |
| 3rd pl. | mānēscant | mānēscerent | — | — |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | mānēscor | mānēscēbar | mānēscar |
| 2nd sg. | mānēsceris mānēscere | mānēscēbāris mānēscēbāre | mānēscēris mānēscēre |
| 3rd sg. | mānēscitur | mānēscēbātur | mānēscētur |
| 1st pl. | mānēscimur | mānēscēbāmur | mānēscēmur |
| 2nd pl. | mānēsciminī | mānēscēbāminī | mānēscēminī |
| 3rd pl. | mānēscuntur | mānēscēbantur | mānēscentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | mānēscar | mānēscerer |
| 2nd sg. | mānēscāris mānēscāre | mānēscerēris mānēscerēre |
| 3rd sg. | mānēscātur | mānēscerētur |
| 1st pl. | mānēscāmur | mānēscerēmur |
| 2nd pl. | mānēscāminī | mānēscerēminī |
| 3rd pl. | mānēscantur | mānēscerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | mānēsce | mānēscere |
| pres. 2nd pl. | mānēscite | mānēsciminī |
| fut. 2nd sg. | mānēscitō | mānēscitor |
| fut. 3rd sg. | mānēscitō | mānēscitor |
| fut. 2nd pl. | mānēscitōte | — |
| fut. 3rd pl. | mānēscuntō | mānēscuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | mānēscere | mānēscī |
| present participle | mānēscēns | — |
| future participle | — | mānēscendus mānēscundus |
gerundmānēscendī, mānēscendō, mānēscendum
Origins
Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Indo-European *-éh₁sḱeti Proto-Italic *-ēskō Latin -ēscō Latin mānēscō From māne (“morning”) + -ēscō (suffix forming verbs).
Descendants
- Vulgar Latin*admānēscere