noun · neutersecond declension
manērium
manērium n (genitive manēriī)
Classical[maˈneː.ri.ũː]Ecclesiastical[maˈnɛː.ri.um]
Meaning
- Medieval Latina manor
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | manērium | manēria |
| genitive | manēriī | manēriōrum |
| dative | manēriō | manēriīs |
| accusative | manērium | manēria |
| ablative | manēriō | manēriīs |
| vocative | manērium | manēria |
Origins
From Old French maneir, from Latin manēre (“to stay; to stop at, lodge”).