noun · masculinesecond declension
Mandaismus
Mandaismus m sg (genitive Mandaismī)
Meaning
- masculinesingularMandaism
Scilicet מ illud accedens, quo utitur Syriasmus proprie dictus, etiam in hac dialecto passim reperitur, sicuti terminatio ות, ita ut apud Judaeos aramaizantes maximam formandi libertatem inveniamus, cujus loco Syri in libris, non autem in vulgari sermone, quem monstrat Mandaismus, unam eandemque semper adhibent formam.
1867, Andreas Gottlieb Hoffmann, Adalbert Merx, Grammatica syriaca, volume I, Halle: Verlag der Buchhandlung des Weisenhauses, page 253:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Mandaismus | — |
| genitive | Mandaismī | — |
| dative | Mandaismō | — |
| accusative | Mandaismum | — |
| ablative | Mandaismō | — |
| vocative | Mandaisme | — |
Origins
Descendants
- EnglishMandaism
- Frenchmandaïsme