noun · masculinesecond declension
Mandaeus1
Mandaeus m sg (genitive Mandaeī, feminine Mandaea)
Classical[manˈdae̯.ʊs]Ecclesiastical[manˈdɛː.us]
Meaning
- masculinesingulara Mandaean
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Mandaeus Mandaea | Mandaeī Mandaeae |
| genitive | Mandaeī Mandaeae | Mandaeōrum Mandaeārum |
| dative | Mandaeō Mandaeae | Mandaeīs |
| accusative | Mandaeum Mandaeam | Mandaeōs Mandaeās |
| ablative | Mandaeō Mandaeā | Mandaeīs |
| vocative | Mandaee Mandaea | Mandaeī Mandaeae |
Origins
From Ancient Greek Μανδαῖος (Mandaîos).
Descendants
- EnglishMandaean
- Frenchmandéen
- FrenchMandéen
- Italianmandeo