proper noun · masculinefirst declension
Mancia
Mancia m sg (genitive Manciae)
Classical[ˈmaŋ.ki.a]Ecclesiastical[ˈman̠ʲ.t͡ʃi.a]
Meaning
- masculinesingularA Roman cognomen — famously held by
- masculinesingularTitus Curtilius Mancia, a Roman senator
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Mancia | — |
| genitive | Manciae | — |
| dative | Manciae | — |
| accusative | Manciam | — |
| ablative | Manciā | — |
| vocative | Mancia | — |