noun · neutersecond declension
maliloquium
maliloquium n (genitive maliloquiī or maliloquī)
Classical[ma.lɪˈɫɔ.kʷi.ũː]Ecclesiastical[ma.liˈlɔː.kʷi.um]
Meaning
- neuteran evil-speaking, slander
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | maliloquium | maliloquia |
| genitive | maliloquiī maliloquī | maliloquiōrum |
| dative | maliloquiō | maliloquiīs |
| accusative | maliloquium | maliloquia |
| ablative | maliloquiō | maliloquiīs |
| vocative | maliloquium | maliloquia |
mălĭlŏquĭum, ii, n. male-loquor,
I. an evil-speaking, slander (post-class.), Tert. Spect. 2; id. Apol. 45.
Origins
Latin loquor Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin maliloquium From male + loquor + -ium.