adjectivethird-declension one-termination adjective
malevolēns
malevolēns (genitive malevolentis)
Classical[maˈɫɛ.wɔ.ɫẽːs]Ecclesiastical[maˈlɛː.vo.lens]
Meaning
- one terminationspiteful, malevolent
- one terminationdisaffected, envious
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | malevolēns malivolēns | malevolēns malivolēns | malevolēns malivolēns |
| genitive | malevolentis malivolentis | malevolentis malivolentis | malevolentis malivolentis |
| dative | malevolentī malivolentī | malevolentī malivolentī | malevolentī malivolentī |
| accusative | malevolentem malivolentem | malevolentem malivolentem | malevolēns malivolēns |
| ablative | malevolentī malevolente, malivolente, malivolentī | malevolentī malevolente, malivolente, malivolentī | malevolentī malevolente, malivolente, malivolentī |
| vocative | malevolēns malivolēns | malevolēns malivolēns | malevolēns malivolēns |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | malevolentēs malivolentēs | malevolentēs malivolentēs | malevolentia malivolentia |
| genitive | malevolentium malivolentium | malevolentium malivolentium | malevolentium malivolentium |
| dative | malevolentibus malivolentibus | malevolentibus malivolentibus | malevolentibus malivolentibus |
| accusative | malevolentīs malevolentēs, malivolentēs, malivolentīs | malevolentīs malevolentēs, malivolentēs, malivolentīs | malevolentia malivolentia |
| ablative | malevolentibus malivolentibus | malevolentibus malivolentibus | malevolentibus malivolentibus |
| vocative | malevolentēs malivolentēs | malevolentēs malivolentēs | malevolentia malivolentia |
mălĕvŏlens (mălĭvŏl-), entis, adj. male-volens,
I. ill-disposed, disaffected, envious, spiteful, malevolent (very rare, and in posit. ante-class.):
est miserorum ut malevolentes sint, Plaut. Capt. 3, 4, 51: ingenium, id. Bacch. 4, 3, 4.—Sup.: malevolentissimae obtrectationes, Cic. Fam. 1, 7, 7; 1, 9. 17.—As subst.: mălĕvŏlens, entis, m., a spiteful person, an enemy: jam meo malost quod malevolentes gaudeant, Plaut. Stich. 2, 2, 67: (manu) malam rem mittunt malevolentibus, id. Ps. 4, 2, 49. Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
(male-volēns or malivolēns, entis) adj.,
ill-disposed, spiteful, malevolent; only sup: malevolentissimae obtrectationes: quisque malivolentissimus.
Origins
From male (“bad”) + volēns (“wishing”). Literally "bad wishing". Compare benevolens.
In English words that came into English from malevolēns
- malevolentmalevolēns
- malevolencemalevolentia