noun · masculinesecond declension
Mahomētānus1
Mahomētānus m (genitive Mahomētānī)
Classical[ma.(ɦ)ɔ.meːˈtaː.nʊs]Ecclesiastical[ma.o.meˈtaː.nus]
Meaning
- Muslim
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Mahomētānus | Mahomētānī |
| genitive | Mahomētānī | Mahomētānōrum |
| dative | Mahomētānō | Mahomētānīs |
| accusative | Mahomētānum | Mahomētānōs |
| ablative | Mahomētānō | Mahomētānīs |
| vocative | Mahomētāne | Mahomētānī |
Origins
Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin Mahomētānus From Mahomētus (“Muhammad”) + -ānus.
Descendants
- EnglishMahometan
- Middle FrenchMahometan