LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

magnirōstris

magnirōstris (neuter magnirōstre)
Classical[maŋ.nɪˈroːs.trɪs]Ecclesiastical[maɲ.ɲiˈrɔs.tris]

Meaning

  1. New Latintwo terminationhaving a large beak

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemagnirōstrismagnirōstrismagnirōstre
genitivemagnirōstrismagnirōstrismagnirōstris
dativemagnirōstrīmagnirōstrīmagnirōstrī
accusativemagnirōstremmagnirōstremmagnirōstre
ablativemagnirōstrīmagnirōstrīmagnirōstrī
vocativemagnirōstrismagnirōstrismagnirōstre
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemagnirōstrēsmagnirōstrēsmagnirōstria
genitivemagnirōstriummagnirōstriummagnirōstrium
dativemagnirōstribusmagnirōstribusmagnirōstribus
accusativemagnirōstrīs
magnirōstrēs
magnirōstrīs
magnirōstrēs
magnirōstria
ablativemagnirōstribusmagnirōstribusmagnirōstribus
vocativemagnirōstrēsmagnirōstrēsmagnirōstria

Origins

  1. Proto-Indo-European*méǵh₂s
  2. Proto-Indo-European*m̥ǵh₂nós
  3. Proto-Italic*magnos
  4. Latinmagnirōstris

Latin rōstrum Latin magnirōstris From magnus (“large”) + rōstrum (“beak”).

Quick answers

What does magnirōstris mean in Latin?
magnirōstris, a adjective, means “having a large beak”.
How do you pronounce magnirōstris?
In classical Latin, [maŋ.nɪˈroːs.trɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [maɲ.ɲiˈrɔs.tris].
Where does magnirōstris come from?
Proto-Indo-European *méǵh₂s → Proto-Indo-European *m̥ǵh₂nós → Proto-Italic *magnos → Latin magnirōstris.