adjectivethird-declension two-termination adjective
magnicornis
magnicornis (neuter magnicorne)
Classical[maŋ.nɪˈkɔr.nɪs]Ecclesiastical[maɲ.ɲiˈkɔr.nis]
Meaning
- New Latintwo terminationlarge-horned
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | magnicornis | magnicornis | magnicorne |
| genitive | magnicornis | magnicornis | magnicornis |
| dative | magnicornī | magnicornī | magnicornī |
| accusative | magnicornem | magnicornem | magnicorne |
| ablative | magnicornī | magnicornī | magnicornī |
| vocative | magnicornis | magnicornis | magnicorne |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | magnicornēs | magnicornēs | magnicornia |
| genitive | magnicornium | magnicornium | magnicornium |
| dative | magnicornibus | magnicornibus | magnicornibus |
| accusative | magnicornīs magnicornēs | magnicornīs magnicornēs | magnicornia |
| ablative | magnicornibus | magnicornibus | magnicornibus |
| vocative | magnicornēs | magnicornēs | magnicornia |
Origins
New Latin; from magnus (“large”) + cornum (“horn, antenna”).