LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

macilentus

macilentus (feminine macilenta, neuter macilentum, comparative macilentior)
Classical[ma.kɪˈɫɛn.tʊs]Ecclesiastical[ma.t͡ʃiˈlɛn.tus]

Meaning

  1. adjectivelean, thin, meagre

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemacilentusmacilentamacilentum
genitivemacilentīmacilentaemacilentī
dativemacilentōmacilentaemacilentō
accusativemacilentummacilentammacilentum
ablativemacilentōmacilentāmacilentō
vocativemacilentemacilentamacilentum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemacilentīmacilentaemacilenta
genitivemacilentōrummacilentārummacilentōrum
dativemacilentīsmacilentīsmacilentīs
accusativemacilentōsmacilentāsmacilenta
ablativemacilentīsmacilentīsmacilentīs
vocativemacilentīmacilentaemacilenta

măcĭlentus, a, um, adj. macies,
I. lean, thin, meagre (ante- and post-class.): macilento ore, Plaut. Capt. 3, 4, 114: macilentis malis, id. As. 2, 3, 20: macilenti, macie tenuati, Paul. ex Fest. p. 125 Müll.: solum, poor, barren, Pall. Mart. 10, 1.—Comp.: macilentiores vultus, Vulg. Dan. 1, 10: macilentior equus, Pelagon. Vet. 13.

Origins

From maciēs (“leanness; poverty”) + -ilentus (“full of, abounding in”).

Descendants
  • Italianmacilento
  • Portuguesemacilento
  • Spanishmacilento

Quick answers

What does macilentus mean in Latin?
macilentus, a adjective, means “lean, thin, meagre”.
How do you pronounce macilentus?
In classical Latin, [ma.kɪˈɫɛn.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ma.t͡ʃiˈlɛn.tus].