adjectivefirst/second-declension adjective
macilentus
macilentus (feminine macilenta, neuter macilentum, comparative macilentior)
Classical[ma.kɪˈɫɛn.tʊs]Ecclesiastical[ma.t͡ʃiˈlɛn.tus]
Meaning
- adjectivelean, thin, meagre
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | macilentus | macilenta | macilentum |
| genitive | macilentī | macilentae | macilentī |
| dative | macilentō | macilentae | macilentō |
| accusative | macilentum | macilentam | macilentum |
| ablative | macilentō | macilentā | macilentō |
| vocative | macilente | macilenta | macilentum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | macilentī | macilentae | macilenta |
| genitive | macilentōrum | macilentārum | macilentōrum |
| dative | macilentīs | macilentīs | macilentīs |
| accusative | macilentōs | macilentās | macilenta |
| ablative | macilentīs | macilentīs | macilentīs |
| vocative | macilentī | macilentae | macilenta |
măcĭlentus, a, um, adj. macies,
I. lean, thin, meagre (ante- and post-class.):
macilento ore, Plaut. Capt. 3, 4, 114: macilentis malis, id. As. 2, 3, 20: macilenti, macie tenuati, Paul. ex Fest. p. 125 Müll.: solum, poor, barren, Pall. Mart. 10, 1.—Comp.: macilentiores vultus, Vulg. Dan. 1, 10: macilentior equus, Pelagon. Vet. 13.Origins
From maciēs (“leanness; poverty”) + -ilentus (“full of, abounding in”).
Descendants
- Italianmacilento
- Portuguesemacilento
- Spanishmacilento