verbfirst conjugation
māchinō
māchinō (present infinitive māchināre, perfect active māchināvī, supine māchinātum)
Meaning
- Late Latinnonstandardto mill, grind
...et orobu id est heruum muccinatum [sic] et tricoscinatum...
...and orobos, that is eruum [cultivated vetch], ground and sieved...6th–7th c. CE, Ravenna, Translation of Rufus' De PodagraOportet autem antequam macenetur fricare leviter apud lenteum.
But before it is ground up it should be gently rubbed with a cloth.6th c. CE, Ravenna, Translation of Oribasius' Synopsis
Origins
From māchina (“device, mill”) + -ō (verb-forming suffix). Parallel formation to the Classical Latin verb māchinor (“plot, scheme”), but never found in a deponent form or with that sense. First attested in the 6th century CE.
Insular Romance
- Sardinianmachinare
- Sardinianmaghinare
- Sardinianmarghinare
- Sardinianmacinai
Balkano-Romance
- Romanianmăcina
- Romanianmăcinare
- Aromanianmatsin
- Aromanianmãtsinari
Italo-Dalmatian
- Italianmacinare
- Dalmatianmacnur
- Ligurianmaxinâfrom Italian macinare
- Piedmontesemacinéfrom Italian macinare
- Neapolitanmacenà
- Sicilianmacinari
- Venetanmaxenar
- Venetanmasenar
- Venetanmasnar
Ibero-Romance
- Spanishmaznar
Rhaeto-Romance
- Friulianmasanâ
- Romanshmasnar
- Romanshmasner
Gallo-Italic
- Emilianmasnar
- Emilianmasnèr
- Lombardmasnar