noun · femininethird declension
lūnātiō
lūnātiō f (genitive lūnātiōnis)
Classical[ɫuːˈnaː.ti.oː]Ecclesiastical[luˈnat.t͡si.o]
Meaning
- Late Latinlunar month, lunation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | lūnātiō | lūnātiōnēs |
| genitive | lūnātiōnis | lūnātiōnum |
| dative | lūnātiōnī | lūnātiōnibus |
| accusative | lūnātiōnem | lūnātiōnēs |
| ablative | lūnātiōne | lūnātiōnibus |
| vocative | lūnātiō | lūnātiōnēs |
Origins
From lūn(ā)- (“bend in a crescent”) + -tiō, from lūna (“moon”).
Descendants
- Frenchlunaison
- Italianlunazione
- Portugueselunação
- Englishlunation
In English words that came into English from lūnātiō
- lunationlūnātiō