noun · masculinesecond declension
lumbrīcus
lumbrīcus m (genitive lumbrīcī)
Classical[ɫʊmˈbriː.kʊs]Ecclesiastical[lumˈbriː.kus]
Meaning
- earthworm
- intestinal worm
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | lumbrīcus | lumbrīcī |
| genitive | lumbrīcī | lumbrīcōrum |
| dative | lumbrīcō | lumbrīcīs |
| accusative | lumbrīcum | lumbrīcōs |
| ablative | lumbrīcō | lumbrīcīs |
| vocative | lumbrīce | lumbrīcī |
lumbrīcus, i, m.,
I. an intestinal worm, maw-worm, stomach-worm.
I. Lit.:
si teniae et lumbrici molesti erunt, Cato, R. R. 126; Col. 6, 25; cf. id. 6, 30, 9: nec lumbricis ulli sunt (oculi), Plin. 11, 37, 52, § 140; Cael. Aur. Acut. 7, 8 al.—II. Transf., an earth-worm, dew-worm:
nunc ab transenna hic turdus lumbricum petit, Plaut. Bacch. 4, 6, 22: effodere lumbricos, Col. 7, 9: terrae, Ser. Samm. 12.—As a term of abuse, thou worm! foras, lumbrice, qui sub terra erepsisti modo, Plaut. Aul. 4, 4, 1.Origins
Possibly related to lumbus (“loins”) with a similar suffix to formīca (“ant”) or umbilīcus (“navel”).
Descendants
- Catalanllombric
- Frenchlombric
- Italianlombrico
- Portugueselombriga
- Romanianlimbric
- Spanishlombrizfrom Vulgar Latin *lumbrix
- Asturianllombriga
- Aromanianlãmbric
- Aromanianlimbric
- Aromanianlumburic
In English words that came into English from lumbrīcus
- lumbricallumbricalis
- lumbricalislumbricalis
- lumbriciformlumbrīcus