adjectivefirst/second-declension adjective
lūdificātōrius
lūdificātōrius (feminine lūdificātōria, neuter lūdificātōrium)
Classical[ɫuː.dɪ.fɪ.kaːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[lu.di.fi.kaˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectivemocking, teasing
- adjectivedeceptive, false
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lūdificātōrius | lūdificātōria | lūdificātōrium |
| genitive | lūdificātōriī | lūdificātōriae | lūdificātōriī |
| dative | lūdificātōriō | lūdificātōriae | lūdificātōriō |
| accusative | lūdificātōrium | lūdificātōriam | lūdificātōrium |
| ablative | lūdificātōriō | lūdificātōriā | lūdificātōriō |
| vocative | lūdificātōrie | lūdificātōria | lūdificātōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lūdificātōriī | lūdificātōriae | lūdificātōria |
| genitive | lūdificātōriōrum | lūdificātōriārum | lūdificātōriōrum |
| dative | lūdificātōriīs | lūdificātōriīs | lūdificātōriīs |
| accusative | lūdificātōriōs | lūdificātōriās | lūdificātōria |
| ablative | lūdificātōriīs | lūdificātōriīs | lūdificātōriīs |
| vocative | lūdificātōriī | lūdificātōriae | lūdificātōria |
lūdĭfĭcātōrĭus, a, um, adj. ludificator,
I. that makes game of one, mocking, deceptive, false: phantasmatum imaginatio ludificatoria, Aug. Civ. Dei, 11, 26: ubi fuit procuratoris ludificatoria, inanis et nulla persona, Vet. Jureconsult. 3, 2 Huschke.
Origins
From lūdificātōr (“mocker”).