LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

lucumō

lucumō m (genitive lucumōnis)
Classical[ˈɫʊ.kʊ.moː]Ecclesiastical[ˈluː.ku.mo]

Meaning

  1. An appellation of Etruscan princes and priests
  2. The early name of Tarquinius Priscus
  3. metonymicallypoeticrareAn Etrurian

Declension

declension
formsingularplural
nominativelucumōlucumōnēs
genitivelucumōnislucumōnum
dativelucumōnīlucumōnibus
accusativelucumōnemlucumōnēs
ablativelucumōnelucumōnibus
vocativelucumōlucumōnēs

lŭcŭmo or lŭcŏmo, and sync. luc-mo or lucmon, ōnis, m. Etrusc. Lauchme, orig.,
I. one possessed, an inspired person: lucumones quidam homines ob insaniam dicti, quod loca ad quae venissent, infesta facerent, Paul. ex Fest. p. 120 Müll. —
II. Transf.
A. An appellation of the Etruscan princes and priests, like the Roman patricius: Tuscia duodecim Lucumones habuit, i. e. reges, quibus unus praeerat, Serv. Verg. A. 8, 475, and 2, 278: Lucomedi a duce suo Lucomo dicti qui postea Lucereses appellati sunt, Paul. ex Fest. p. 120 Müll.; cf. Cic. Rep. 2, 9 Creuz.; Müll. ad loc.—
B. Mistaken by the Romans for a proper name, it is given to the son of Demaratus of Corinth, afterwards Tarquinius Priscus, king of Rome: Anco regnante, Lucumo, vir impiger ac divitiis potens, Romam commigravit, Liv. 1, 34, 1 sqq.: invexisse in Galliam vinum Arruntem Clusinum irā corruptae uxoris ab Lucumone, id. 5, 33, 3; cf. Prop. 4 (5), 2, 51.(Müll. Lycomedius).—
C. An Etrurian: prima galeritus posuit praetoria Lucmo, Prop. 4 (5), 1, 29.(Lygmon, Müll.).—
D. Lucumo Samius, for Pythagoras, Aus. Ep. 4, 68.— Hence, Lŭcŭmōnĭus, ii, m., an Etruscan, Prop. 4, 2, 51 dub. (5, 2, 51 Müll. Lycomedius).

Origins

Borrowed from Etruscan 𐌋𐌀𐌖𐌙𐌖𐌌𐌄 (lauχume).

Descendants
  • Italianlucumone

In English words that came into English from lucumō

  • lucumolucumō

Quick answers

What does lucumō mean in Latin?
lucumō, a noun, means “An appellation of Etruscan princes and priests; The early name of Tarquinius Priscus; An Etrurian”.
What is the genitive of lucumō?
The genitive singular is lucumōnis. lucumō is masculine, third declension.
How do you pronounce lucumō?
In classical Latin, [ˈɫʊ.kʊ.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈluː.ku.mo].