noun · femininefirst declension
locūtuleia
locūtuleia f (genitive locūtuleiae)
Classical[ɫɔ.kuː.tʊˈɫɛj.ja]Ecclesiastical[lo.ku.tuˈlɛː.ja]
Meaning
- female babbler
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | locūtuleia | locūtuleiae |
| genitive | locūtuleiae | locūtuleiārum |
| dative | locūtuleiae | locūtuleiīs |
| accusative | locūtuleiam | locūtuleiās |
| ablative | locūtuleiā | locūtuleiīs |
| vocative | locūtuleia | locūtuleiae |
Origins
From locūtuleius (“babbling”).