noun · masculinesecond declension
lituus
lituus m (genitive lituī)
Classical[ˈlɪ.tu.ʊs]Ecclesiastical[ˈliː.tu.us]
Meaning
- masculinea military trumpet
- masculinea curved staff
Latīnē defined in Latin in our graded readers
tuba parva incurvalituus -ī (m) — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 15
tuba incurva equitumlituus -ī (m) — in IVLIANVS III: Persia, ch. 5
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | lituus | lituī |
| genitive | lituī | lituōrum |
| dative | lituō | lituīs |
| accusative | lituum | lituōs |
| ablative | lituō | lituīs |
| vocative | litue | lituī |
lĭtŭus, i (
I. gen. plur. lituum, Luc. 1, 237; Val. Fl. 6, 166; Sil. 13, 146), m. prob. Etruscan; prim. signif. crooked.
I. Lit.
A. The crooked staff borne by the augurs, an augur's crook or crosier, augural wand:
dextra manu baculum sine nodo aduncum tenens, quem lituum appellaverunt, Liv. 1, 18, 7; cf.: lituus iste vester, quod clarissimum est insigne auguratus, Cic. Div. 1, 17. 30; Geh. 5, 7, 8: Quirinalis, Verg. A. 7, 187: lituo pulcher trabeaque Quirinus, Ov. F. 6, 375.—B. A crooked wind-instrument (used to give signals in war), a curved trumpet, cornet, clarion: lituus sonitus effudit acutos, Enn. ap. Paul. ex Fest. p. 116 Müll. (Ann. v. 522 Vahl.); Verg. A. 6, 167:
jam lituus pugnae signa daturus erat, Ov. F. 3, 216: lituo tubae Permixtus sonitus, Hor. C. 1, 1, 23: stridor lituum clangorque tubarum, Luc. 1, 237: cornua cum lituis audita, Juv. 14, 200.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
lituus m
a crooked staff borne by an augur, augur's crook, crosier, augural wand: baculus sine nodo aduncus, quem lituum appellarunt, L.: lituus, insigne auguratūs: Quirinalis, V.: lituo pulcher trabeāque Quirinus, O.—A crooked wind-instrument, curved trumpet, cornet, clarion: lituos pati, V.: lituus pugnae signa daturus erat, O.: lituo tubae Permixtus sonitus, H.—A signal: meae profectionis.
Origins
From Etruscan or from Proto-Indo-European *(e)lAi- (“to bend”). Compare English lith and German Glied (“limb”).
In English words that came into English from lituus
- lituuslituus