noun · femininefirst declension
litūra
litūra f (genitive litūrae)
Classical[lɪˈtuː.ra]Ecclesiastical[liˈtuː.ra]
Meaning
- smearing, anointing
- blotting out, erasure, correction
- smear, smudge, blot
- alteration
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | litūra | litūrae |
| genitive | litūrae | litūrārum |
| dative | litūrae | litūrīs |
| accusative | litūram | litūrās |
| ablative | litūrā | litūrīs |
| vocative | litūra | litūrae |
lĭtūra, ae, f. lino,
I. a smearing, anointing.
I. In gen.:
solem etiam et pluviam arcet ejusmodi litura, Col. 4, 24, 6.—II. In partic.
A. Lit., a rubbing or smearing of the wax on a writing-tablet, in order to erase something written; hence, a blotting out, erasure, correction:
unius nominis litura, Cic. Arch. 5, 9.—B. Transf.
1. Concr., a passage erased, an erasure:
videtis extremam partem nominis demersam esse in litura, Cic. Verr. 2, 2, 78, § 191: litterae lituraeque omnes assimilatae, id. ib. 2, 2, 77, § 189: carmen multā liturā coërcere, Hor. A. P. 292.—2. A blot, blur made in a writing:
haec erit e lacrimis facta litura meis, Prop. 4 (5), 3, 4. littera suffusas quod habet maculosa lituras, Ov. Tr. 3, 1, 15.— 3. A wrinkle:
cum corpus nulla litura notet, Mart. 7, 18, 2.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
litūra ae, f
LI-, a smearing on a writing tablet, blotting out, erasure, correction : unius nominis: tabularum.— A passage erased, erasure : pars nominis demersa in liturā: carmen multā liturā coërcere, H.— A blot, blur : Littera quod habet lituras, O.
Origins
Proto-Indo-European *-tew-? Proto-Indo-European *-r-eh₂? Latin -tūra Latin litūra From linō + -tūra.
In English words that came into English from litūra
- lituratelitūrātus