adjectivefirst/second-declension adjective
litterātus
litterātus (feminine litterāta, neuter litterātum, comparative litterātior, superlative litterātissimus, adverb litterātē)
Classical[lɪt.tɛˈraː.tʊs]Ecclesiastical[lit.teˈraː.tus]
Meaning
- adjectivelearned, educated, scholarly, literate
- adjectivecultured, erudite
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | litterātus | litterāta līterāta | litterātum līterātum |
| genitive | litterātī līterātī | litterātae līterātae | litterātī līterātī |
| dative | litterātō līterātō | litterātae līterātae | litterātō līterātō |
| accusative | litterātum līterātum | litterātam līterātam | litterātum līterātum |
| ablative | litterātō līterātō | litterātā līterātā | litterātō līterātō |
| vocative | litterāte līterāte | litterāta līterāta | litterātum līterātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | litterātī līterātī | litterātae līterātae | litterāta līterāta |
| genitive | litterātōrum līterātōrum | litterātārum līterātārum | litterātōrum līterātōrum |
| dative | litterātīs līterātīs | litterātīs līterātīs | litterātīs līterātīs |
| accusative | litterātōs līterātōs | litterātās līterātās | litterāta līterāta |
| ablative | litterātīs līterātīs | litterātīs līterātīs | litterātīs līterātīs |
| vocative | litterātī līterātī | litterātae līterātae | litterāta līterāta |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- ad litteram, litterate
- to the letter; literally.
- vir or homo doctus, litteratus
- a man of learning; a scholar; a savant.
littĕrātus (lītĕr-), a, um, adj. littera,
I. lettered, i. e.
I. Lit., marked with letters, branded:
ensiculus, Plaut. Rud. 4, 4, 112: securicula, id. ib. 115: urna, id. ib. 2, 5, 21: laminae, App. M. 3, p. 137, 7: laciniae auro litteratae, id. ib. 6, 174, 28: servus, a branded slave, Plaut. Cas. 2, 6, 49; cf.: homunculi frontes litterati, App. M. 9, p. 222, 30.—II. Transf.
A. Learned, liberally educated:
Canius nec infacetus et satis litteratus, Cic. Off. 3, 14, 58: et litteratus et disertus, id. Brut. 21, 81; id. Mur. 7, 16: servi, id. Brut. 22, 87: quibus ineptiis nec litteratior fit quisquam nec melior, Sen. Q. N. 4, 13, 1.—Esp. of the learned expounders of the poets: quem litteratissimum fuisse judico, Cic. Fam. 9, 16, 4: appellatio grammaticorum Graecā consuetudine invaluit: sed initio litterati vocabantur, Suet. Gram. 4.—B. Of or belonging to learning, learned:
quid est enim dulcius otio litterato, learned leisure, Cic. Tusc. 5, 36, 105: senectus, id. Brut. 76, 265: labor, App. Mag. 4, p. 276, 8.—Hence, adv.: lit-tĕrātē. 1. With plain letters, in a clear hand:
rationes perscriptae scite et litterate, Cic. Pis. 25, 61.—2. Transf.
a. To the letter, literally:
litterate respondere, Cic. Harusp. Resp. 8, 17.—b. Learnedly, scientifically, elegantly, cleverly:
scriptorum veterum litterate peritus, learnedly, critically skilled, Cic. Brut. 56, 205: belle et litterate dicta, clever sayings, id. de Or. 2, 62, 253.—Comp.: litteratius Latine loqui, Cic. Brut. 108, 28.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
litterātus (līter-) adj. with sup.
littera, lettered, learned, liberally educated : Canius satis litteratus: homines litteratissimi: otium, learned leisure : senectus.
Origins
Proto-Indo-European *h₂leyH-der. Old Latin leitera Latin līterader.? Proto-Hellenic *dipʰtʰérā? Ancient Greek διφθέρᾱ (diphthérā)bor. Etruscan [Term?]bor.? Latin littera Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin litterātus From littera (“letter”) + -ātus (“-ed”).
Descendants
- Catalanlletrat
- Occitanletrat
- Portugueseletradofrom Old Galician-Portuguese leterado
- Spanishletrado
- Frenchlettré
- Catalanlliterat
- Englishliterate
- Italianliterato
- Portugueseliterato
- Romanianliterat
In English words that came into English from litterātus
- illiterateillīterātus
- literatuslīterātus