noun · femininefirst declension
litterātūra
litterātūra f (genitive litterātūrae)
Classical[lɪt.tɛ.raːˈtuː.ra]Ecclesiastical[lit.te.raˈtuː.ra]
Meaning
- lettering; alphabet
- grammar, philology
- learning, erudition
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | litterātūra | litterātūrae |
| genitive | litterātūrae | litterātūrārum |
| dative | litterātūrae | litterātūrīs |
| accusative | litterātūram | litterātūrās |
| ablative | litterātūrā | litterātūrīs |
| vocative | litterātūra | litterātūrae |
littĕrātūra (lītĕr-), ae, f. litterae.
I. A writing formed of letters:
litteratura constat ex notis litterarum et ex eo, in quo imprimuntur illae notae, Cic. Part. 7, 26.— * II. The science of language, grammar, philology:
grammatice, quam in Latinum transferentes litteraturam vocaverunt, Quint. 2, 1, 4; cf. id. 2, 14, 3: prima illa litteratura, per quam pueris elementa traduntur, Sen. Ep. 88, 20.—III. Learning, erudition:
saecularis, Tert. Spect. 18.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
litterātūra (līter-) ae, f
litterae, a writing , C.: Graeca, the Greek alphabet , Ta.
Origins
Proto-Indo-European *h₂leyH-der. Old Latin leitera Latin līterader.? Proto-Hellenic *dipʰtʰérā? Ancient Greek διφθέρᾱ (diphthérā)bor. Etruscan [Term?]bor.? Latin littera Proto-Indo-European *-tew-? Proto-Indo-European *-r-eh₂? Latin -tūra Latin litterātūra From littera (“letter”), from Etruscan, from Ancient Greek διφθέρᾱ (diphthérā, “tablet”). Further etymology uncertain.
Descendants
- Catalanliteratura
- Englishliterature
- Frenchlittérature
- GermanLiteratur
- Italianletteratura
- Occitanliteratura
- Portugueseliteratura
- Romanianliteratură
- Spanishliteratura
- Corsicanlitteratura