LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · commonfirst declension

littera cōnsonāns

littera cōnsonāns f (genitive litterae cōnsonantis)
Classical[ˈlɪt.tɛ.ra ˈkõː.sɔ.nãːs]Ecclesiastical[ˈlit.te.ra ˈkɔn.so.nans]

Meaning

  1. consonant

Declension

declension
formsingularplural
nominativelittera cōnsonānslitterae cōnsonantēs
līterae cōnsonantēs
genitivelitterae cōnsonantis
līterae cōnsonantis
litterārum cōnsonantium
līterārum cōnsonantium
dativelitterae cōnsonantī
līterae cōnsonantī
litterīs cōnsonantibus
līterīs cōnsonantibus
accusativelitteram cōnsonantem
līteram cōnsonantem
litterās cōnsonantīs
litterās cōnsonantēs, līterās cōnsonantēs, līterās cōnsonantīs
ablativelitterā cōnsonantī
litterā cōnsonante, līterā cōnsonante, līterā cōnsonantī
litterīs cōnsonantibus
līterīs cōnsonantibus
vocativelittera cōnsonānslitterae cōnsonantēs
līterae cōnsonantēs

Origins

Calque of Ancient Greek σύμφωνον γράμμα (súmphōnon grámma, “resounding letter”).

Quick answers

What does littera cōnsonāns mean in Latin?
littera cōnsonāns, a noun, means “consonant”.
What is the genitive of littera cōnsonāns?
The genitive singular is litterae cōnsonantis. littera cōnsonāns is common, first declension.
How do you pronounce littera cōnsonāns?
In classical Latin, [ˈlɪt.tɛ.ra ˈkõː.sɔ.nãːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈlit.te.ra ˈkɔn.so.nans].