noun · commonfirst declension
littera cōnsonāns
littera cōnsonāns f (genitive litterae cōnsonantis)
Classical[ˈlɪt.tɛ.ra ˈkõː.sɔ.nãːs]Ecclesiastical[ˈlit.te.ra ˈkɔn.so.nans]
Meaning
- consonant
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | littera cōnsonāns | litterae cōnsonantēs līterae cōnsonantēs |
| genitive | litterae cōnsonantis līterae cōnsonantis | litterārum cōnsonantium līterārum cōnsonantium |
| dative | litterae cōnsonantī līterae cōnsonantī | litterīs cōnsonantibus līterīs cōnsonantibus |
| accusative | litteram cōnsonantem līteram cōnsonantem | litterās cōnsonantīs litterās cōnsonantēs, līterās cōnsonantēs, līterās cōnsonantīs |
| ablative | litterā cōnsonantī litterā cōnsonante, līterā cōnsonante, līterā cōnsonantī | litterīs cōnsonantibus līterīs cōnsonantibus |
| vocative | littera cōnsonāns | litterae cōnsonantēs līterae cōnsonantēs |
Origins
Calque of Ancient Greek σύμφωνον γράμμα (súmphōnon grámma, “resounding letter”).