LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no passive, no supine stem

liquēscō

liquēscō (present infinitive liquēscere, perfect active licuī)
Classical[lɪˈkʷeːs.koː]Ecclesiastical[liˈkʷɛs.ko]

Meaning

  1. to melt, liquefy
    Fluit aes riuis aurique metallum, uulnificusque chalybs uasta fornace liquescit.Bronze and golden ore flowed in streams, and steel, that deals wounds, melted in a vast furnace.29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 8.445

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.liquēscōliquēscēbamliquēscamlicuīlicueramlicuerō
2nd sg.liquēscisliquēscēbāsliquēscēslicuistīlicuerāslicueris
3rd sg.liquēscitliquēscēbatliquēscetlicuitlicueratlicuerit
1st pl.liquēscimusliquēscēbāmusliquēscēmuslicuimuslicuerāmuslicuerimus
2nd pl.liquēscitisliquēscēbātisliquēscētislicuistislicuerātislicueritis
3rd pl.liquēscuntliquēscēbantliquēscentlicuērunt
licuēre
licuerantlicuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.liquēscamliquēsceremlicuerimlicuissem
2nd sg.liquēscāsliquēscerēslicuerīslicuissēs
3rd sg.liquēscatliquēsceretlicueritlicuisset
1st pl.liquēscāmusliquēscerēmuslicuerīmuslicuissēmus
2nd pl.liquēscātisliquēscerētislicuerītislicuissētis
3rd pl.liquēscantliquēscerentlicuerintlicuissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.liquēsce—
pres. 2nd pl.liquēscite—
fut. 2nd sg.liquēscitō—
fut. 3rd sg.liquēscitō—
fut. 2nd pl.liquēscitōte—
fut. 3rd pl.liquēscuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveliquēscere—
perfect infinitivelicuisse
liquēscisse
—
present participleliquēscēns—
future participle—liquēscenda
liquēscendā, liquēscendae, liquēscendam, liquēscendārum, liquēscendās, liquēscende, liquēscendīs, liquēscendōrum, liquēscendōs, liquēscendus
gerundliquēscendī, liquēscendō, liquēscendum

lĭquesco, lĭcŭi, 3,
I. v. inch. n. [liqueo], to become fluid or liquid, to melt.
I. Lit.: tabes nivis liquescentis, Liv. 21, 36: haec ut cera liquescit, Verg. E. 8, 80; Ov. M. 5, 431: volnificusque chalybs vastā fornace liquescit, Verg. A. 8, 446; Plin. 37, 10, 59, § 162: corpora foeda jacent ... dilapsa liquescunt, i. e. putrefy, Ov. M. 7, 550.—
B. Transf.
1. To become clear, limpid: aqua liquescit ac subsidit, Auct. B. Alex. 5.—
2. Of the liquid sound of l, m, n, r with other consonants, to merge, coalesce, be confined with other sounds: eorum sonus liquescit et tenuatur, Val. Prob. p. 1389 P.—
II. Trop.
A. To grow soft, effeminate: qua (voluptate) cum liquescimus, Cic. Tusc. 2, 22, 52. —
B. To melt or waste away: fortuna liquescit, Ov. Ib. 425.—Of a person: minui et deperire, et, ut proprie dicam, liquescere, Sen. Ep. 26.

Origins

  1. Proto-Indo-European*wleykʷ-
  2. Proto-Indo-European*wlikʷéh₁yeti
  3. Proto-Italic*(w)likʷēō
  4. Latinliquēscō

Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Italic *-skō Latin -scō Latin liquēscō From liqueō + -scō.

Descendants
  • Englishliquesce

In English words that came into English from liquēscō

  • deliquescentdeliquescens
  • deliquescedēliquēscō
  • liquesceliquēscere
  • liquescentliquēscēns

Quick answers

What does liquēscō mean in Latin?
liquēscō, a verb, means “to melt, liquefy”.
What are the principal parts of liquēscō?
liquēscō, liquēscere, licuī (third conjugation, no passive, no supine stem).
How do you pronounce liquēscō?
In classical Latin, [lɪˈkʷeːs.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [liˈkʷɛs.ko].
Where does liquēscō come from?
Proto-Indo-European *wleykʷ- → Proto-Indo-European *wlikʷéh₁yeti → Proto-Italic *(w)likʷēō → Latin liquēscō.
Which English words come from liquēscō?
English words that go back to Latin liquēscō include liquesce, liquescent, deliquescent and deliquesce.