proper noun · femininefirst declension
Linguadocia
Linguadocia f sg (genitive Linguadociae)
Ecclesiastical[liŋ.ɡʷaˈdɔː.t͡ʃi.a]
Meaning
- femininesingularLanguedoc (a former province of southern France; since 2016, part of the region of Occitania)
Continet etiam Avenionenſem ſive Veniſſæ Comitatum, qui eſt Pontificiæ ditionis, habetque ad Occidentem Linguadociam, & Rhodanum; ad Meridiem & Ortum reliquam Provinciæ partem Regi ſubjectam, interfluente Durentiâ fluvio; ad Septentrionem denique partem Delphinatus.
1661, Gaspar Schott, Cursus mathematicus, page 335:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Linguadocia | — |
| genitive | Linguadociae | — |
| dative | Linguadociae | — |
| accusative | Linguadociam | — |
| ablative | Linguadociā | — |
| vocative | Linguadocia | — |
| locative | Linguadociae | — |
Origins
- Proto-Indo-European*dn̥ǵʰwéh₂s
- Proto-Italic*dn̥ɣwā
- LatinLinguadocia
Latin lingua Proto-Indo-European *de Proto-Indo-European *-h₁ Proto-Indo-European *déh₁ Proto-Italic *dē Latin dē Proto-Indo-European *gʰe Proto-Italic *hod Latin *hod Proto-Indo-European *ḱe Proto-Italic *ke Latin -ce Latin hoc Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin Linguadocia Ultimately from lingua + dē + hoc + -ia.