verbfourth conjugation
ligurriō
ligurriō (present infinitive ligurrīre, perfect active ligurrīvī or ligurriī, supine ligurrītum)
Classical[lɪˈɡʊr.ri.oː]Ecclesiastical[liˈɡur.ri.o]
Meaning
- to be dainty or fond of luxuries
- to lick up, feed upon, feast on
- to envy or long for
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ligurriō | ligurriēbam | ligurriam | ligurrīvī ligurriī | ligurrīveram ligurrieram | ligurrīverō ligurrierō |
| 2nd sg. | ligurrīs | ligurriēbās | ligurriēs | ligurrīvistī ligurriistī | ligurrīverās ligurrierās | ligurrīveris ligurrieris |
| 3rd sg. | ligurrit | ligurriēbat | ligurriet | ligurrīvit ligurriit | ligurrīverat ligurrierat | ligurrīverit ligurrierit |
| 1st pl. | ligurrīmus | ligurriēbāmus | ligurriēmus | ligurrīvimus ligurriimus | ligurrīverāmus ligurrierāmus | ligurrīverimus ligurrierimus |
| 2nd pl. | ligurrītis | ligurriēbātis | ligurriētis | ligurrīvistis ligurriistis | ligurrīverātis ligurrierātis | ligurrīveritis ligurrieritis |
| 3rd pl. | ligurriunt | ligurriēbant | ligurrient | ligurrīvērunt ligurrīvēre, ligurriērunt, ligurriēre | ligurrīverant ligurrierant | ligurrīverint ligurrierint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ligurriam | ligurrīrem | ligurrīverim ligurrierim | ligurrīvissem ligurriissem |
| 2nd sg. | ligurriās | ligurrīrēs | ligurrīverīs ligurrierīs | ligurrīvissēs ligurriissēs |
| 3rd sg. | ligurriat | ligurrīret | ligurrīverit ligurrierit | ligurrīvisset ligurriisset |
| 1st pl. | ligurriāmus | ligurrīrēmus | ligurrīverīmus ligurrierīmus | ligurrīvissēmus ligurriissēmus |
| 2nd pl. | ligurriātis | ligurrīrētis | ligurrīverītis ligurrierītis | ligurrīvissētis ligurriissētis |
| 3rd pl. | ligurriant | ligurrīrent | ligurrīverint ligurrierint | ligurrīvissent ligurriissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | ligurrior | ligurriēbar | ligurriar |
| 2nd sg. | ligurrīris ligurrīre | ligurriēbāris ligurriēbāre | ligurriēris ligurriēre |
| 3rd sg. | ligurrītur | ligurriēbātur | ligurriētur |
| 1st pl. | ligurrīmur | ligurriēbāmur | ligurriēmur |
| 2nd pl. | ligurrīminī | ligurriēbāminī | ligurriēminī |
| 3rd pl. | ligurriuntur | ligurriēbantur | ligurrientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | ligurriar | ligurrīrer |
| 2nd sg. | ligurriāris ligurriāre | ligurrīrēris ligurrīrēre |
| 3rd sg. | ligurriātur | ligurrīrētur |
| 1st pl. | ligurriāmur | ligurrīrēmur |
| 2nd pl. | ligurriāminī | ligurrīrēminī |
| 3rd pl. | ligurriantur | ligurrīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | ligurrī | ligurrīre |
| pres. 2nd pl. | ligurrīte | ligurrīminī |
| fut. 2nd sg. | ligurrītō | ligurrītor |
| fut. 3rd sg. | ligurrītō | ligurrītor |
| fut. 2nd pl. | ligurrītōte | — |
| fut. 3rd pl. | ligurriuntō | ligurriuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | ligurrīre | ligurrīrī |
| perfect infinitive | ligurrīvisse ligurriisse | ligurrītum esse |
| future infinitive | ligurrītūrum esse | ligurrītum īrī |
| present participle | ligurriēns | — |
| perfect participle | — | ligurrītus |
| future participle | ligurrītūrus | ligurriendus ligurriundus |
gerundligurriendī, ligurriendō, ligurriendumsupineligurrītum, ligurrītū
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ligurriō (ligūr-) īvī, ītus, īre
1 LIG-, to lick up : piscīs tepidumque ius, H.—Fig., to be dainty, be nice , T.— To enjoy by stealth : furta, H.— To long for, desire eagerly : lucra: agrariam curationem.
Origins
From the root of lingō (“to lick”) + -urriō. The suffix, also found in scaturriō and scalpurriō, is of unclear origin, but possibly a variant of the desiderative suffix -turiō.
In English words that came into English from ligurriō
- abliguritionabligurrītiō