adjectivefirst/second-declension adjective
ligulātus
ligulātus (feminine ligulāta, neuter ligulātum)
Classical[lɪ.ɡʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[li.ɡuˈlaː.tus]
Meaning
- adjectivein the form of a tongue
- New Latinadjectiveligulate
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ligulātus | ligulāta | ligulātum |
| genitive | ligulātī | ligulātae | ligulātī |
| dative | ligulātō | ligulātae | ligulātō |
| accusative | ligulātum | ligulātam | ligulātum |
| ablative | ligulātō | ligulātā | ligulātō |
| vocative | ligulāte | ligulāta | ligulātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ligulātī | ligulātae | ligulāta |
| genitive | ligulātōrum | ligulātārum | ligulātōrum |
| dative | ligulātīs | ligulātīs | ligulātīs |
| accusative | ligulātōs | ligulātās | ligulāta |
| ablative | ligulātīs | ligulātīs | ligulātīs |
| vocative | ligulātī | ligulātae | ligulāta |
Origins
Variant of lingulātus, from lingula (“tonguelet”) + -atus.
Descendants
- Englishligulate
- Translingualligulatus