LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

ligulātus

ligulātus (feminine ligulāta, neuter ligulātum)
Classical[lɪ.ɡʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[li.ɡuˈlaː.tus]

Meaning

  1. adjectivein the form of a tongue
  2. New Latinadjectiveligulate

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeligulātusligulātaligulātum
genitiveligulātīligulātaeligulātī
dativeligulātōligulātaeligulātō
accusativeligulātumligulātamligulātum
ablativeligulātōligulātāligulātō
vocativeligulāteligulātaligulātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeligulātīligulātaeligulāta
genitiveligulātōrumligulātārumligulātōrum
dativeligulātīsligulātīsligulātīs
accusativeligulātōsligulātāsligulāta
ablativeligulātīsligulātīsligulātīs
vocativeligulātīligulātaeligulāta

Origins

Variant of lingulātus, from lingula (“tonguelet”) + -atus.

Descendants
  • Englishligulate
  • Translingualligulatus

Quick answers

What does ligulātus mean in Latin?
ligulātus, a adjective, means “in the form of a tongue; ligulate”.
How do you pronounce ligulātus?
In classical Latin, [lɪ.ɡʊˈɫaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [li.ɡuˈlaː.tus].