noun · masculinesecond declension
leucopoecilos
leucopoecilos m (genitive leucopoecilī)
Classical[ɫɛu̯.kɔˈpoe̯.kɪ.ɫɔs]Ecclesiastical[leu̯.koˈpɛː.t͡ʃi.los]
Meaning
- masculineAn unknown gem, spotted with white
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | leucopoecilos | leucopoecilī leucopoeciloe |
| genitive | leucopoecilī | leucopoecilōrum |
| dative | leucopoecilō | leucopoecilīs |
| accusative | leucopoecilon | leucopoecilōs |
| ablative | leucopoecilō | leucopoecilīs |
| vocative | leucopoecile | leucopoecilī leucopoeciloe |
leucŏpoecĭlos, i, m., = λευκοποίκιλος (spotted with white),
I. a precious stone, otherwise unknown, Plin. 37, 10, 62, § 171.
Origins
Borrowed from Ancient Greek λευκοποίκιλος (leukopoíkilos), from λευκός (leukós, “white”) + ποικίλος (poikílos, “spotted”).