adjectivefirst/second-declension adjective
Lelegēius
Lelegēius (feminine Lelegēia, neuter Lelegēium)
Classical[ɫɛ.ɫɛˈɡeː.i.ʊs]Ecclesiastical[le.leˈd͡ʒɛː.i.us]
Meaning
- adjectiveof or belonging to the Leleges, Lelegeian
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Lelegēius | Lelegēia | Lelegēium |
| genitive | Lelegēiī | Lelegēiae | Lelegēiī |
| dative | Lelegēiō | Lelegēiae | Lelegēiō |
| accusative | Lelegēium | Lelegēiam | Lelegēium |
| ablative | Lelegēiō | Lelegēiā | Lelegēiō |
| vocative | Lelegēie | Lelegēia | Lelegēium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Lelegēiī | Lelegēiae | Lelegēia |
| genitive | Lelegēiōrum | Lelegēiārum | Lelegēiōrum |
| dative | Lelegēiīs | Lelegēiīs | Lelegēiīs |
| accusative | Lelegēiōs | Lelegēiās | Lelegēia |
| ablative | Lelegēiīs | Lelegēiīs | Lelegēiīs |
| vocative | Lelegēiī | Lelegēiae | Lelegēia |
Origins
Ancient Greek Λέλεγες (Léleges)bor. Latin Leleges Latin -ius Latin Lelegēius From Leleges + -ius.